En que se equivoca o concepto de work-life balance

Agora está moi de moda falar do work-life balance e do difícil que é manter ese equilibrio. E é completamente lóxico: o propio concepto carece de sentido. Non existe tal oposición entre vida e traballo. O traballo é unha parte inseparable da vida, que combina a carreira coa realización creativa e social. E nos pequenos negocios adoita ser ademais parte das relacións familiares, porque alí traballan familias enteiras nunha mesma empresa. En fin, é estraño contrapoñer traballo e vida. É como contrapoñer o corpo humano enteiro á súa propia cabeza.

En lugar do concepto de «equilibrio entre traballo e vida persoal», propoño descompoñer a vida nas súas distintas compoñentes e mirar, en cada caso concreto, que pasa co equilibrio. Como na «Roda da vida» ou no meu xogo «O Pentáculo da Felicidade». Construín a propósito o equilibrio do xogo de xeito que as cartas básicas sempre melloren dúas áreas. É dicir, o traballo nunca resulta ser só traballo, igual que os cartos ou o poder nunca significan para unha persoa unicamente o seu valor «nominal». Se segues este camiño, podes entender mellor a túa necesidade actual. Non «teño unha necesidade urxente de vivir, así que collo un día libre», senón a comprensión de que botas de menos os teus ou, ao contrario, apetéceche pasar tempo a soas. Ou pode que todo vaia ben: o traballo inspírate e entusiásmate, e simplemente hai que darlle o seu lugar.

É dicir, non buscar o equilibrio entre un traballo abstracto e unha vida persoal igual de abstracta, senón aclarar: que significa para min o traballo, que é a vida e que me falta concretamente hoxe. As revelacións poden ser moi interesantes: alguén esgótase no traballo porque non ve os seus fillos, e iso hai que corrixilo, reequilibrando as cargas laborais. E outro esgótase no traballo porque lle pagan pouco e non pode alimentar as demais áreas da súa vida: entón necesita traballar MÁIS, non menos. E, a poder ser, noutro sitio (ou buscar un ingreso extra; todo é sempre moi individual).

Na miña opinión, cinco áreas abondan para cubrir todas as facetas da existencia humana: o amor propio, a familia, o círculo social amplo —amigos ou veciños—, o traballo e a expresión creativa. Buscar o equilibrio entre estas cinco compoñentes é moito máis honesto contigo mesmo e coa túa felicidade que calcular cantas horas ao día «traballas» e cantas «descansas». Sobre o descanso e o traballo seguramente escribirei á parte: aí tampouco todo é tan sinxelo.

A quen lle serve entón o concepto de work-life balance tal como existe? Na miña opinión, a quen odia o seu traballo ata o punto de excluílo do resto da súa vida. Aínda que nese caso unha web de busca de emprego ou a consulta dun psicólogo servirían moito mellor. Como xa dixen, enganarse a un mesmo é o último que convén facer.