Non podes fuxir de ti mesmo

Sei exactamente como ser feliz: recoñecerte a ti mesmo e as túas necesidades, e tentar satisfacelas aínda que sexa un pouquiño. Unha historia da miña vida recente: a semana pasada comecei a sufrir insomnio — polas noites, á miña cabeza cansa metíanselle pensamentos sobre proxectos creativos para os que agora non hai tempo.

De día eses pensamentos non me cabían dentro: unha morea de tarefas de traballo e asuntos familiares, máis o informe trimestral para a Facenda española — apenas podía con todo ese volume. Así que metín as miñas ideas creativas no caixón do fondo. «Que esperen!» Pero non esperaron — e vingáronse, volvendo á miña pobre cabeza cada noite.

E esa é a esencia da miña mensaxe de hoxe: non esperamos. Non tentes enganarte.

O noso desexo de ser felices non pode esperar.
O noso desexo de amar e ser amados non pode esperar.
O noso desexo de gañar cartos, de ter éxito e confianza en nós mesmos non pode esperar.
A nosa sede de compaña e de vida social non pode esperar.
A nosa sede de crear algo novo non pode esperar.

Cando tentei «simplemente deixar de» pensar nun novo modo de dificultade para o meu xogo «O Pentáculo da Felicidade», deixei de durmir ben. Cando deixei de durmir ben, custábame traballar. A miña familia tamén quedou un pouco abraiada: comecei a rosmar e a queixarme, non é o espectáculo máis agradable :)

Aquilo non podía seguir así, de xeito que ao final atopei o tempo E PENSEI. Despois fixei as ideas en notas e esquemas da estrutura narrativa do futuro xogo. Nin sequera tiven que buscar un momento e un lugar especialmente sagrados: ocorreu ás seis da tarde, nos chanzos do café cos mellores kebabs dos arredores da miña casa.

Agora o sono volveu a min, e con el a enerxía e as ganas de encher as demais áreas da vida.

En fin, a mensaxe é simple coma un tallo. Non tentes enganarte. Busca a maneira de dedicar aínda que sexa un pouco de tempo e enerxía a cada área da túa vida.